Yup, anim na taon na po kaming kasal, grabe no parang kelan lang…

Ayon, lumabas kaming tatlo, pumunta dun sa “The Original Crab House” sa kendall at umorder ng isang dozenang steamed blue crabs, pasta at frenchies (fries po para sa mga di nakaka-alam).

Ang sarap ng crab sobra, wala ng kanin-kanin, basta latak na lang kaagad sa alimango sabay nguya ng frenchie, nasira nga diet e (required po kasi ako ng aming family physician to take off at least six pounds by the 2nd week of April) pero well worth it naman, dinamihan ko na lang reps dun sa morning exercises ko and tinagalan ko na lang yong sa stationary jogging.

The following day naisip namin di pa kami nakakapag-road trip ever since bumalik kami ng tate, so initially nagbalak kaming mag-Disneyworld kaso nag-dalawang isip kami dahil baka di pa ma-appreciate ni Yana (also medyo me kamahalan ang Annual Pass, gusto namin Annual pass dahil once naka-pasok kami sa Disney malamang babablik at babalik kami).

So naisip ko bakit di na lang mag-Sanibel tutal di pa namin gaanong napapasyal ang West side ng Florida. At hayun off we went to Sanibel. And I must say this is one of the best instant decisions we’ve ever made.

Ang sarap mag-maneho, ang ganda ng panahon, scenic yong route at mapapalayo kami sa mga kumag na driver ng Miami (oo taga-Miami kami pero hate na hate namin mga driver dito dahil they remind us of Manila, actually mas gusto pa namin mga driver sa Manila dahil miski papano me modo bwahahaha). Anyway balik sa kwento, ayon since di namin kabisado ang lugar umasa kami sa GPS/Laptop at buti na lang updated yong mapa so madali naming nahanap yong Isla at naka-hanap na rin ng masarap na tsibog.

Ang ganda ng Sanibel, di namin maiwasang mag-reminise nung nasa Curacao kami, kasi ibang-iba ang lifestyle compared sa Miami, mabagal, tahimik at malumanay. Tapos we got a chance to drive by Captiva Island, yong isla ng mga mayayaman ng US, sobrang ganda parang paraiso ang lalaki ng mansion tapos tabing dagat na sobra ang pagka-azul.

Isang araw lang kami kasi nga road trip kahit na 3 hrs one-way it was well worth it, iba talaga pag-SUV gamit mo mas comportable, dati kasi sedan gamit namin kahit na full-size parang cramped ba, this time around ang daming bitbit maluwag pa rin, although we had to do a couple of stops dahil nababagot ang munti naming prinsesa, pero mukhang nag-enjoy ang maldita hehehe.

Definitely mag-ro-road trip uli kami, lalo na dadating sina Uncle Unggay at Auntie Connie, mag-ke-key west naman kami, sana by that time magka-extra akong pera para makabili ng wide-angle lense, sarap manguha e lalo na dun sa Seven Mile bridge.

O pano, hanggang dini na muna, hanggang sa muli,

Marius